‘नो किङ्ग्स’ ले हल्लायो अमेरिका : ट्रम्पविरुद्ध सडकमा जनसागर

वासिङ्टन डीसी । शनिबार मार्च २८, २०२६ मा अमेरिकाका सबै ५० राज्यमा ३,३०० भन्दा बढी स्थानमा 'नो किङ्ग्स' प्रदर्शनको तेस्रो संस्करण भयो। यो प्रदर्शनलाई आयोजकहरूले अमेरिकी इतिहासकै सबैभन्दा ठूलो एकैदिनको शान्तिपूर्ण जनआन्दोलनमध्ये एक भनेका छन्।  

इन्डिभिजिबल, ५०५०१ मुभमेन्ट, एएफएल-सीआईओ, डेमोक्रेटिक सोसलिस्ट्स अफ अमेरिका जस्ता सयौं संस्थाको संयुक्त गठबन्धनले आयोजना गरेको यो आन्दोलन ट्रम्प प्रशासनको 'राजनीतिक निरंकुशता'विरुद्ध केन्द्रित थियो। मुख्य मुद्दाहरूमा २०२६ को इरान युद्ध, संघीय अध्यागमन एजेन्सी (आईसीई) को हिंसात्मक कारबाही, महँगी, ग्यासको मूल्यवृद्धि र संघीय सरकारको आंशिक बन्द (फेब्रुअरी १४ देखि) रहेका थिए।

मिनेसोटाको सेन्ट पलमा रहेको स्टेट क्यापिटल भवन बाहिर यो प्रदर्शनको राष्ट्रिय 'फ्ल्यागसिप' कार्यक्रम आयोजना गरियो, जहाँ करिब १ लाख मानिस जम्मा भए। यो राज्य गत जनवरीमा आईसीई एजेन्टहरूको गोलीबारीमा दुई अमेरिकी नागरिक रेनी गुड (रेनी निकोल गुड) र एलेक्स प्रेटी (एलेक्स प्रेटी) को हत्या भएपछि विरोधको मुख्य केन्द्र बनेको थियो। थप एक पीडित केथ पोर्टर जुनियरको नाम पनि प्रदर्शनकारीहरूले उल्लेख गरे।

प्रख्यात रक गायक ब्रुस स्प्रिंगस्टीनले विशेष रूपमा लेखेको नयाँ विरोध गीत 'स्ट्रीट्स अफ मिनियापोलिस' प्रस्तुत गरे र भीडलाई सम्बोधन गर्दै मिनेसोटालाई 'सम्पूर्ण देशका लागि प्रेरणा' भने। अभिनेत्री जेन फोंडाले मञ्चबाट रेनी गुडकी पत्नी बेका गुडको लेखिएको सन्देश पढेर सुनाइन्। मिनेसोटाका गभर्नर टिम वाल्जले ट्रम्पको अध्यागमन नीतिको कडा आलोचना गरे भने सिनेटर बर्नी स्यान्डर्सले यो समयलाई 'अमेरिकी इतिहासको अभूतपूर्व र खतरनाक क्षण' भने। प्रतिनिधिसभा सदस्य इल्हान ओमारले 'हामी मिनेसोटावासी फरक तरिकाले बनेका छौं' भन्दै लोकतन्त्र र नागरिक अधिकारको रक्षा गर्न आह्वान गरिन्। अन्य कलाकारहरू जोन बेज र म्यागी रोजर्स पनि सहभागी थिए।

वासिङ्टन डीसीमा हजारौं प्रदर्शनकारीहरूले अर्लिङ्टनको मेमोरियल ब्रिज पार गर्दै नेसनल मल र लिंकन मेमोरियलसम्म मार्च गरे। उनीहरूले ट्रम्प, उपराष्ट्रपति जेडी भान्स र प्रशासनका अधिकारीहरूको पुत्ला बोकेर 'राजा होइनन्, जनताको शक्ति' जस्ता नारा लगाए। न्युयोर्कको टाइम्स स्क्वायर र म्यानहटन मिडटाउनमा ३ लाख ५० हजारभन्दा बढी मानिस सडकमा उत्रिए। प्रगतिशील ट्विच स्ट्रीमर हसन पिकरले युवाहरूलाई 'प्रजातन्त्र बचाउन' अपिल गरे।

पश्चिमी तटको लस एन्जलसमा ग्लोरिया मोलिना ग्रान्ड पार्कमा हजारौंले साल्सा संगीतको तालमा नाच्दै प्रदर्शन गरे। त्यहाँ २० फिट अग्लो 'डाइपर लगाएको बेबी ट्रम्प' को विशाल बेलुन उडाइयो भने अध्यागमन नीतिविरुद्ध इन्फ्लेटेबल कस्ट्युम (फ्लेमिङ्गो, शार्क) लगाएका प्रदर्शनकारीहरूले 'आईसीई खारेज गर' लेखिएका ब्यानर बोके। डाउनटाउन संघीय भवन बाहिर केही झडप भए पनि समग्र प्रदर्शन शान्तिपूर्ण रह्यो। सिकागोको ग्रान्ट पार्क, पोर्टल्यान्ड (ओरेगन) र अन्य शहरहरूमा पनि सांगीतिक कार्यक्रमसहित मार्च भयो।

यो पटकको विशेषता के थियो भने प्रदर्शन ठूला डेमोक्र्याट-बहुल शहरमा मात्र सीमित थिएन। आयोजकहरूका अनुसार करिब दुई तिहाइ कार्यक्रम परम्परागत रिपब्लिकन गढ राज्यहरूमा भएका थिए — टेक्सास, फ्लोरिडा, जर्जिया, इडाहो, उटाह, अलास्का लगायत साना सहरहरू (जस्तै : मिसिगनको १० हजार जनसंख्या भएको हावेल, केन्टकीको शेल्बीभिल) मा पनि हजारौंले भाग लिए। उटाहको सल्ट लेक सिटीमा मात्र ८ हजार जना जम्मा भए। एक पूर्व सैनिकले स्थानीय मिडियासँग भने, 'देशमा भइरहेको अन्यायले म पहिलो पटक सडकमा आएको हुँ।'

अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा पनि ऐक्यबद्धता देखियो। डेमोक्र्याट्स अब्रोडको नेतृत्वमा फ्रान्स (पेरिस), बेलायत (लन्डन), पोर्चुगल (लिस्बन), जर्मनी, इटाली, क्यानाडा, अस्ट्रेलिया, मेक्सिको, केन्या लगायत १५ भन्दा बढी देशमा प्रदर्शन भए। उनीहरूले 'ट्रम्प फासीवादी, युद्ध अपराधी' लेखिएका ब्यानर बोके।

ह्वाइट हाउसले भने यी प्रदर्शनहरूलाई 'ट्रम्प डिरेन्जमेन्ट थेरापी सेसन्स' (ट्रम्पप्रतिको अन्धविरोधबाट मुक्त हुने थेरापी) भनेर खारेज गरेको छ। प्रवक्ता एबिगेल ज्याक्सनले भनिन्, 'यी प्रदर्शनमा मात्र ती पत्रकारहरूको चासो छ जसलाई समाचार लेख्न पैसा दिइएको छ।'

आयोजकहरूका अनुसार गत जुन र अक्टोबर २०२५ को प्रदर्शनमा क्रमशः ५० लाख र ७० लाख मानिस सहभागी थिए। यस पटकको ऊर्जा अझ बढी देखिन्छ। ट्रम्पले जनवरी २०२५ मा दोस्रो पटक शपथ लिएयता कार्यकारी आदेशमार्फत संघीय अंगहरू विघटन गर्ने प्रयास, नेसनल गार्ड परिचालन र विरोधीहरूमाथि मुद्दा चलाउने आरोप लागेका छन्। इरान युद्धले ग्यासको मूल्य बढाएको र डीएचएस बन्दले एयरपोर्टमा लामो लाइन र सुरक्षा संकट निम्त्याएको छ।

'हामी राजाहरू होइनौं, लोकतन्त्र जनताको हो' भन्ने नारासहित यो आन्दोलनले आगामी मे १ को 'मे डे' प्रदर्शन (श्रमिक, आप्रवासी र विद्यालय समर्थन) लाई थप बल दिने अपेक्षा गरिएको छ। विश्लेषकहरूका अनुसार यो असन्तुष्टिले मध्यावधि निर्वाचनमा ठूलो प्रभाव पार्न सक्छ, किनकि ट्रम्पको लोकप्रियता हालैका सर्वेमा निकै घटेको छ।

यो प्रदर्शनले देखाएको छ: अमेरिकाको सडकमा अझै जनताको आवाज जीवित छ। ट्रम्प प्रशासनले यसलाई 'पैसावाला पत्रकारहरूको खेल' भन्दै उडाए पनि लाखौं सामान्य नागरिक, भूतपूर्व सैनिक, कलाकार, राजनीतिज्ञ र साना शहरका बासिन्दाले एउटै सन्देश दिएका छन् : 'अमेरिकामा कुनै राजा हुँदैन।'

-(एजेन्सीहरुको सहयोगमा तयार रिपोर्ट)